آقای استاندار! آسایش در یک روز هفته حداقلترین حق مردم است
کوروش مؤمنی
در طلوع یک صبح دلانگیز روز تعطیل بهترین تفریح و نشاط را در طبیعت میتوانی داشته باشی و این دامان طبیعت است که تو را میخواند تا شکرانه الهی را جنگل زیبای گیلان سپری کنی. بیتردید مسیر سیاهکل به دیلمان زیباترین مکان برای تماشای یکی از شگفتیهای طبیعت است و بهترین مسیر برای تقویت و نشاط روح انسان است.
اما مشکل از آنجایی شروع میشود که به یکباره با ترافیک سنگین خودروها مواجه میشوید؛ ترافیکی که عمدتاً ناشی از سیل انبوه گردشگران نیست، بلکه به دلیل تردد خودروهای سنگینی است که در روز تعطیل هم دست نهتنها به نابودی طبیعت کمر بستهاند، بلکه انگار قصد تخریب تعطیلات مردم را نیز دارند. ترافیک این مسیر که مسبب اصلی آن کامیونهای حامل سیمان از دیلمان به سمت سیاهکل است، کامیونهایی هستند که اکثراً فرسوده هستند و دستکم عمری بالای ۳۰ سال دارند و به روایتی، اسقاطی محسوب میشوند؛ اما علیرغم وجود دهها حادثه خطرناک و منجر به فوت در این جاده توریستی، همچنان اجازه تردد و فعالیت حتی در روزهای تعطیل هم دارند.
بارها در هنگام گذر از این جاده باریک و تنگ و در عین سبقت از این کامیونها، این تصویر از ذهنم خطور کرده که اگر با یکی از این ماشینها به اصطلاح شاخ به شاخ شوم، به کجای این دره سقوط خواهم کرد و اجساد ما و همراهانمان چند پاره خواهد شد؟
بهراستی با این سئوالات و تصوراتی چنین، چرا راهی سیاهکل و جاده مرگش شدم؟ اصلاً وقتی در همین مسیر گاهاً لاشه یک کامیون ترمز بریده و به کوه برخورد کرده، تا چند روز کنار خیابان میماند، مگر میشود در این محور سراغی از زیبایی گرفت؟
بهراستی حق ما شهروند گیلانی نیست که یک روز تعطیل بین هفته را بدون استرس و نگرانی از این فضا استفاده کنیم؟ از قول مسئولان گفته شده بود که مردم در روزهای تعطیل دیگر شاهد تردد خودروهای سنگین در این محور نخواهند بود. اما به این حرف چه زمانی جامه عمل پوشیده شد؟
جناب آقای نماینده شهرستان! شما که در وعدههای انتخاباتیتان همیشه مدعی پیگیری حقوق مردم هستید، چرا در اینخصوص کاری نمیکنید؟ شنیدهام که برای رونق گردشگری شهرستان، کارهای زیادی را پیگیری کردهاید. حال سئوال اینجاست که با چنین وضعی که حتی به تعطیلات مردم هم رحم نمیکند، آیا کارهایتان به نتیجه میرسد؟ آیا اساساً وقتی یک محور توریستی نابود میشود، پیگیری کارهای جدید نتیجهای هم میتواند داشته باشد؟
جناب آقای استاندار! آیا گردشگری اولویت مدیریت استان نیست؟ آیا خط قرمزهای شما در بحث سرمایهگذاری در زمینه گردشگری نیز صادق است؟ اگر پاسخ مثبت است، پس چگونه یک محور مستعد گردشگری که پتانسیل تبدیل به قطب گردشگری استان را دارد، اینچنین به محور مرگ تبدیل شده است؟ اگر توان ساخت مسیر جایگزین را نداریم، آیا برای مدیریت مسیر کنونی میتوانیم برنامهریزی کنیم یا خیر؟
آقای استاندار، آقای نماینده و سایر مسئولان محترم! بیش از این مصیبت این جاده مرگ را برایتان نمیخوانم. در آخر تقاضا دارم از کارشناسان اقتصادی بپرسید که دستکم در یک روز تعطیل، یک روز بارگیری، ارزش اقتصادی بیشتری را دارد یا آوردههای هزاران گردشگری که علاوه بر این، آثار اجتماعی و روانی زندگی شهری را در دامن طبیعت رها میکنند و طبعاً شهروندان بهتری برای شهرهایشان خواهند بود. پاسخ ساده است. آسایش در یک روز هفته، حداقلترین حق مردم است.
اما مشکل از آنجایی شروع میشود که به یکباره با ترافیک سنگین خودروها مواجه میشوید؛ ترافیکی که عمدتاً ناشی از سیل انبوه گردشگران نیست، بلکه به دلیل تردد خودروهای سنگینی است که در روز تعطیل هم دست نهتنها به نابودی طبیعت کمر بستهاند، بلکه انگار قصد تخریب تعطیلات مردم را نیز دارند. ترافیک این مسیر که مسبب اصلی آن کامیونهای حامل سیمان از دیلمان به سمت سیاهکل است، کامیونهایی هستند که اکثراً فرسوده هستند و دستکم عمری بالای ۳۰ سال دارند و به روایتی، اسقاطی محسوب میشوند؛ اما علیرغم وجود دهها حادثه خطرناک و منجر به فوت در این جاده توریستی، همچنان اجازه تردد و فعالیت حتی در روزهای تعطیل هم دارند.
بارها در هنگام گذر از این جاده باریک و تنگ و در عین سبقت از این کامیونها، این تصویر از ذهنم خطور کرده که اگر با یکی از این ماشینها به اصطلاح شاخ به شاخ شوم، به کجای این دره سقوط خواهم کرد و اجساد ما و همراهانمان چند پاره خواهد شد؟
بهراستی با این سئوالات و تصوراتی چنین، چرا راهی سیاهکل و جاده مرگش شدم؟ اصلاً وقتی در همین مسیر گاهاً لاشه یک کامیون ترمز بریده و به کوه برخورد کرده، تا چند روز کنار خیابان میماند، مگر میشود در این محور سراغی از زیبایی گرفت؟
بهراستی حق ما شهروند گیلانی نیست که یک روز تعطیل بین هفته را بدون استرس و نگرانی از این فضا استفاده کنیم؟ از قول مسئولان گفته شده بود که مردم در روزهای تعطیل دیگر شاهد تردد خودروهای سنگین در این محور نخواهند بود. اما به این حرف چه زمانی جامه عمل پوشیده شد؟
جناب آقای نماینده شهرستان! شما که در وعدههای انتخاباتیتان همیشه مدعی پیگیری حقوق مردم هستید، چرا در اینخصوص کاری نمیکنید؟ شنیدهام که برای رونق گردشگری شهرستان، کارهای زیادی را پیگیری کردهاید. حال سئوال اینجاست که با چنین وضعی که حتی به تعطیلات مردم هم رحم نمیکند، آیا کارهایتان به نتیجه میرسد؟ آیا اساساً وقتی یک محور توریستی نابود میشود، پیگیری کارهای جدید نتیجهای هم میتواند داشته باشد؟
جناب آقای استاندار! آیا گردشگری اولویت مدیریت استان نیست؟ آیا خط قرمزهای شما در بحث سرمایهگذاری در زمینه گردشگری نیز صادق است؟ اگر پاسخ مثبت است، پس چگونه یک محور مستعد گردشگری که پتانسیل تبدیل به قطب گردشگری استان را دارد، اینچنین به محور مرگ تبدیل شده است؟ اگر توان ساخت مسیر جایگزین را نداریم، آیا برای مدیریت مسیر کنونی میتوانیم برنامهریزی کنیم یا خیر؟
آقای استاندار، آقای نماینده و سایر مسئولان محترم! بیش از این مصیبت این جاده مرگ را برایتان نمیخوانم. در آخر تقاضا دارم از کارشناسان اقتصادی بپرسید که دستکم در یک روز تعطیل، یک روز بارگیری، ارزش اقتصادی بیشتری را دارد یا آوردههای هزاران گردشگری که علاوه بر این، آثار اجتماعی و روانی زندگی شهری را در دامن طبیعت رها میکنند و طبعاً شهروندان بهتری برای شهرهایشان خواهند بود. پاسخ ساده است. آسایش در یک روز هفته، حداقلترین حق مردم است.
www.gilkhabar.ir
نظرات بینندگان
یاس
| 
۱۷:۲۷ - ۱۳۹۴/۱۰/۰۳
پاسخ
یاس: بسیار عالی بود. ممنونم از این حس مسئولیتپذیری نویسنده مطلب. خودم چندین بار در ترافیک چند ساعته این مسیر در روزهای تعطیل گرفتار شدم؛ ترافیکی که مرا تا ساعت 22 شب اسیر کرد. کاش مسئولین هم در همین ایام تعطیلات به این مسیر میآمدند تا از نزدیک شاهد مشکلات میشدند. باز هم از نگارنده سپاسگزارم. نظرات بینندگان