وقتی اخلاق در سیاست رنگ میبازد...
همواره آنچه که باعث ماندگاری افراد و سیاستمداران میشود، پایبندی آنان به رعایت اصول اخلاقی است. هرگاه گروه یا دسته و لیدر یک جریان بخواهد خود اصول اخلاقی را رعایت نکند و یا رهروان و زیرمجموعه و دوستانش بخواهند اخلاق را لگدمال کنند، خود باعث خدشهدار شدن و از بین رفتن اخلاق خواهد شد؛ حال چه آن مدیر، مقام مسئول و ... بخواهد خود اصول اخلاقی را رعایت نکند که واویلا! و اگر دوستانش نیز بخواهند اینگونه باشند که از دو حالت خارج نیست: "یا در جریان امور هست" و "یا در جریان نیست."
در هنگام اتفاق اول، اگر در جریان باشد و ببیند و بشنود و به اطلاعش رسانده شود که اخلاق زیر پا گذاشته شده است ـ آنهم توسط دوستانش!!! ـ ولی اگر اقدامی نکند، در اینجا مشخص است که همگی میخواهند که آبروی افراد را ببرند و شاید خوشحال هم میشوند!
اما در صورت اتفاق دوم که اگر در جریان نباشند و بگویند که ما نمیدانیم و نشنیدیم و ...، نشاندهنده ضعف آن مسئول است که باید پرسید و پاسخ گرفت که چگونه است شما از زیرمجموعه خود هیچ خبری ندارید که این خود نشاندهنده نقص است و مشخص خواهد شد معیارهای آن مسئولیت را ندارد.
بیحرمتیها و هتاکیها مدتی است که دامنگیر عرصه سیاست در لاهیجان و سیاهکل شده است. این بیاخلاقیها و بازی با آبروی مردم از جانب هرکس باشد، محکوم است. وقتی مقام معظم رهبری پس از درگیریها در جریان استیضاح وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی دولت دهم و قائله حمله به رئیس مجلس شورای اسلامی در قم همه را به تقوا دعوت میکنند و سه بار میگویند: تقوا، تقوا و تقوا؛ این پیام به کیست؟
وقتی در احادیث داریم که اگر آبروی مؤمن را ببرید، به جنگ خدا رفتهاید و امام صادق(ع) میفرمایند: کسی که بهمنظور عیبجویی و ریختن آبروی مؤمن و اینکه او را از نظر مردم بیاندازد، سخنی را نقل کند، خداوند او را از ولایتش بیرون کرده، بهسوی ولایت شیطان میفرستد، ولی شیطان هم او را نمیپذیرد. از نظر اسلام، حفظ جان، مال و آبروی مردم و حتی اندیشه آنان محترم است و ریختن آبروی مؤمن بسیار خطرناکتر و گناه بزرگی بهشمار میرود. به همین دلیل است که امام صادق(ع) در حدیثی (المؤمن اعظم حرمه من الکعبه)، حرمت مؤمن را از حرمت خانه خدا بالاتر دانستند.
این پیامها چه معنایی دارد؟ در درجه اول باید مسئولین این موارد را رعایت کنند و نگذارند که خود یا مجموعه و رسانهشان به بیحرمتی به افراد بپردازند. جایگاه مسئولیت گذراست و آنچه که میماند و ماندگار میشود، اخلاق است. چند سالی است که بیاخلاقی و ریختن آبروی رقبا و یا هرکس که با ما نبود، برای عدهای قلیل و اندک همانند آب نبات شده است و هیچکس زیر بار این مسئولیت نمیرود یا جلویش را نمیگیرد؛ بلکه فاصله میگیرند و توجه به این فرد و یا افراد نمیکنند.
اینکه رقبا و مخالفین و هرکس که با ما نباشد، بر ماست و در مدلهای مختلف بخواهند فضا را بهنحوی شلوغ و جوسازی و شایعهسازی کنند تا هیچکس نتواند حرف خود را بزند، چرا که تهدید میشود، این نشان از چیست؟ در نظام مقدس جمهوری اسلامی که همگان به برکت خون شهدا در آن با امنیت و آسایش زندگی میکنند، این چه نوع مدیریت و پست و مقامی است که اطرافیان خود را نمیتوانند مدیریت کنند و یا از آنها تبری جویند؟!
این روزها میگذرد. نگذارید خدمتی که میکنید و داشتید و کردید را با این بیاخلاقیها از بین ببرند. اینها نهتنها دوست نیستند، بلکه فضا را به جایی رساندهاند و میرسانند که مردم آرزوی ندیدن و نشنیدن این بیاخلاقیها را خواهند داشت و شاید روزی واکنش منفی به همه خدمات داده شده و زحماتی که کشیده شده است، بدهند.
به اعتقاد نگارنده، هدف از طرح این موضوع بعد از دو سال و اندی، لگدمال شدن اخلاق توسط عدهای قلیل در اندازه یک نفر میباشد که باعث شده است همگان و لااقل مردم امروز بگویند که بیاخلاقی محکوم است؛ حال از جانب هرکس باشد.
"نگذارید این انقلاب بهدست نااهلان بیفتد" را چه خوب گفت امام دلها که نااهلان باعث میشوند انقلاب و انتخابات و هر جریان سیاسی در هر کشور و استان و شهرستان باعث نابودی اخلاق شود. سرانجام بیاخلاقی و بردن آبروی مردم چیزی جز طرد شدن نیست. امیدواریم برای جاه و مقام و یا طرد کردن مخالفین و منتقدین و حتی مردم عادی در این دو شهرستان، دیگر در انتخاباتهای آتی شاهد بیاخلاقیهای اینچنینی نباشیم.
در خانه اگر کس است، یک حرف بس است...
محمدی: احسنت حمید جان... حرف دلمونو زدی به مولاااااااااااااااااا لاهیجانی: برادر بزرگوار! مشکل در اینجاست که این روزها مسأله داشتن "زبان گویا" مسأله اصلی و "برند جهانی" شده و نه داشتن "گوش شنوا"! وقتی گوش شنوا نباشد، معلوم است که آدمی اصلاً نعره کرکننده این بیاخلاقیها و حرمتشکنیها را نمیشنود. من ماندهام که قوه بویایی آقایان کجا رفته که بوی متعفن این حرمتشکنیها و لمپنیسم سیاسی و اجتماعی را هم استشمام نمیکنند؟! به هرحال از روشنگریهای شما دوست بزرگوار که به حکم آشنایی نزدیک و بلاواسطه، قطعاً بیش از دیگران از حقیقت امور آگاهید، تشکر میکنم. گرچه فکر میکنم این حرکات برایتان بیهزینه نباشد، ولی از ایثارتان سپاسگزارم. آوندی: اگر یک سیاستمدار تحمل دیدگاههای مخالف را نداشته باشد و خود یا وابستگان آن بخواهند با توهین، تهدید و یا تخریب، منتقدین را حذف و یا ساکت کنند، نمیتوان به او سیاستمدار گفت. برخی در لاهیجان سیاست را با "سیادت" اشتباه گرفتهاند و برخی دیگر نیز نقش "ارباب" در نظام ارباب رعیتی را به "سیاستمدار" تسری دادهاند. در این شهرستان یک نفر میگوید و بقیه هم باید مشق کنند. ایمانی: سلام بر شما. حمید آقا را بهخوبی میشناسم و به ایشان و آراء ایشان احترام میگذارم. قابل اعتمادند، و علیالخصوص خط سیر جدید و قاطعانه اخیر!!!!!!!!!!! زمینهساز آینده درخشان و تأثیرگذار ایشان در منطقه و حتی در استان خواهد شد. درود!