این روزها پرونده یکی از قدیمیترین محصولات بورس کالا برای عرضه دوباره در بورس باز شده است و به نظر میرسد مسئولان مربوطه بر سر ورود دوباره این محصول در تالار نقرهای اختلاف نظر دارند.
به گزارش "لاهیگ" به نقل از "روزنامه گسترش صنعت"، چای از جمله محصولاتی است که با راهاندازی بورس کالا مورد پذیرش قرار گرفت، اما مانند بسیاری از محصولات کشاورزی حضور کمرنگی در این بازار داشت. در ابتدای حضور چای در بورس، مسئولان تلاش زیادی برای رونق خرید و فروش این محصول انجام دادند، اما عرضههای بالای چای با نبود تقاضا روبهرو و پس از چند هفته عرضه، چای خود به خود از تابلوی معاملات محو میشد.
اگر سری به آمار هم بزنیم، فقط چند عرضه محدود در سالهای 13۸۷ و 13۸۸ را مشاهده میکنیم که در مجموع چهار هزار تن چای در بورس معامله شد. با این تفاسیر پرونده چای در بورس هفته گذشته با مصاحبه رئیس سازمان چای کشور بار دیگر باز شد.
علی محرر در مصاحبه خود از استاندارد کردن چای و عرضه این محصول در بورس کالا خبر داد و گفت: تولید بر اساس استاندارد باعث میشود که چای بتواند جای خود را برای ورود به بورس و بازارهای حراج دیگر کشورها باز کند.
وی تأکید کرد: اگر در بازارهای حراج چون بورس، چای قیمتگذاری و این اقدام به صورت عادلانه و متناسب با قیمتهای جهانی انجام شود، چای ایرانی نیز جایگاه مناسب خود را خواهد یافت.
اما پس از اعلام خبر عرضه چای توسط رئیس سازمان چای کشور در بورس، رئیس سندیکای کارخانجات چای شمال نبود کارآیی لازم بورس کالا برای انجام معاملات چای را مطرح کرد که این موضوع به مذاق بورسیها خوش نیامد.
نعمت یاورزاده گفت: عرضه چای در بورس کالای کشاورزی شدنی نیست، چرا که سیستم فروش چای با سازوکار بورس کالای کشاورزی بهطور کامل تفاوت دارد.
اختلاف نظر مسئولان مربوطه درخصوص عرضه چای در بورس نشان میدهد که معاملات این محصول به این زودیها در بورس کالا رونق نمیگیرد و حتی اگر چای روی تابلوی معاملات برود، باز هم مشخص نیست که خریداری برای این محصول در تالار نقرهای باشد و بهنظر میرسد که مسئولان بورس کالا باید فکری اساسی به حال رینگ کشاورزی بورس کالا بکنند.
اما پس از اختلاف نظرها در مورد عرضه چای، بد نیست که نظر تنها عرضهکننده این محصول در بورس کالا که تاکنون چهار هزار تن چای در بورس فروخته را بپرسیم که آیا در مقطع کنونی عرضه چای در بورس موفق خواهد بود؟
مدیرعامل کارگزاری توسعه کشاورزی در اینباره به خبرنگار "گسترش صنعت" گفت: مشکل اصلی عرضه چای در بورس، ناشناخته بودن بورس برای فعالان بازار سنتی این محصول است که این موضوع باعث دوگانگی نرخ این محصول در بازار و بورس میشود.
محمدرضا گرامیپور افزود: به عنوان نمونه سال 13۸۸ چای تولید همان سال به قیمت ۴۰۰ تومان روی تابلوی بورس رفت که در همان زمان، چای سنواتی سالهای گذشته با کیفیت پایینتر به قیمت ۲۰۰ تومان در بازار آزاد به فروش میرسید که به دلیل گران بودن نرخهای بورس به نسبت بازار استقبالی از بورس نشد.
او اظهار کرد: اگر فعالان بازار چای با بورس کالا آشنا باشند و بدانند که تمام مشخصات محصولات عرضه شده در بورس مشخص است، آن وقت فقط به قیمت نگاه نکرده و گرانی نرخ محصولات در بورس را مطرح نمیکنند.
مدیرعامل کارگزاری توسعه کشاورزی معتقد است: تنها راهکار رونق معاملات رینگ کشاورزی، عرضه محصولات وارداتی و خرید تضمینی در بورس است؛ چرا که نمیتوان به دلیل پراکنده بودن تولیدکنندگان کالاهای کشاورزی، خرید و فروش کل کالاها را به بورس آورد.
به گفته کارشناسان بازار سرمایه، چای در کنار محصولاتی چون برنج، زعفران، پسته، کشمش و خرما از کالاهای ناکام بورس کالا بهشمار میرود که برای رونق بخشیدن معاملات این کالاها در بورس ابتدا باید فعالان بازار این محصولات را با بورس آشنا کرد که متأسفانه به دلیل بالا بودن شمار تولیدکنندگان کشاورزی محصولات، تحقق این امر کاری دشوار است.