علیرضا کریم شعر رفتن سرود

دکتر بهمن مشفقی: چند سال پیش یک روزی با شوق و ذوق سر چهارراه اصلی شهر علیرضا کریم را دیدم. پرسیدم چی کار می‌کنی؟ گفت دلم می‌خواد یک نشریه ادبی منتشر کنم. یک سال است که تقاضا کردم، اخیراً نامه‌ای به دستم رسید که برای تکمیل پرونده تقاضای انتشار یک نشریه ادبی هرچه زودتر با 48 قطعه عکس به این اداره مراجعه کنید!! گفت: آخر چهل و هشتا قطعه عکس من رو می‌خوان چی کار کنن؟! گفتم: میدونم! ولی بهت نمیگم! و خنده‌کنان از هم جدا شدیم.

حامد رمضانی: خدایش بیامرزد! صبح‌ها در میدان ورزش صبحگاهی، الگوی من و بقیه جوانان بودند.

روحش شاد!

تسلیت به خانواده و دوستدارانش.

آروين عزيز! درگذشت ناگهاني پدر گرامي‌تان را به شما و خانواده محترم‌تان تسليت مي‌گوييم. انشاءالله با امام حسين محشور شود.

یادش گرامی و خدا بیامرزدش.

سل کول آو دره
ته خو دره
تی چوشم واکن
هرجا که سل بداره اوره که لاجون نبنه.
با شعری از آن یار مهربان، یادش گرامی و روحش شاد.

مجید شجاعی: گيلان يكي از چهره‌هاي بزرگ ادبي خود را از دست داد و ما همچنان دوره مي‌كنيم امروز را و هنوز را... به اهوراي عزيز، اوستاي خوب و همسر گرامي‌شان تسليت مي‌گویم.

ضمن عرض تسلیت، از خداوند سبحان برای آن مرحوم غفران و رحمت و برای سایر بازماندگان صبر و سلامتی مسألت دارم.

هر روز صبح دور استخر می‌دیدیمش. یادش گرامی.

شاعری رفت و باز حرفی ناتمام ماند!

روحش شاد...

محسن هاشمی: باید گفت آتشفشان احساس، انسانی لطیف و مردی لطیف که هیچ‌کس از خاطر نخواهد بردش از میان ما رفت و چه زود رفت.

براي عليرضا كريم عزيز كه دلي پر درد داشت:
تمام چشمم را شبانه گريستم
با خاطراتي ترك خورده در جاده‌هاي غريب
و گيسوان بر باد رفته اعتقاداتم
- كبود -
از قحطسال هابيلي
به تاراج قبيله برادرم
قابيل...