هیچ فکر نمی‌کردم بعد از فیلم "درباره الی" دوستی توجه‌ام را به "درباره هارپ" ـ سلاح مخرب و چند منظوره اربابان قدرت ـ جلب کند و تقاضا نماید که درباره‌اش اظهار نظر نمایم.
هرچند در مقدمه سنگ بزرگی جلوی پای مخاطب انداخته بود که: اظهارنظرها باید مستند، مستقل و علمی باشد. ولی خودمانیم، ما همین‌طوری به اندازه فهم و عقل خودمان پابرهنه وارد میدان شدیم و اولین چیزی که نظرمان را جلب کرد، شکل و شمایل افسانه‌ای و سیال ذهنی "درباره هارپ" بود که انسان را به یاد افسانه‌های اساطیری و قهرمانان‌شان می‌اندازد. (نظیر جنگ با اژدها، سر بر آوردن مار از دوش ضحاک، هفت خوان رستم و جنگ او با دیو سپید و افسانه هرکول و چاه جمکران و ماجراهایش که پدر و مادرها برای خواب کردن بچه‌هایشان آن‌ها را نقل می‌کنند) و اکنون هم به صورت "درباره هارپ" برای خواب کردن مردم جهان سوم برای‌مان زمزمه می‌کنند تا اربابان قدرت صاحبان سلاح مخرب چند منظوره ـ هارپ ـ قدرتمندتر و ارباب‌تر شوند.
دوست عزیز! شما هزاران کیلومتر دورتر از میهن‌تان زلزله هائیتی را با هزار من سریش به هارپ ایجاد شده از سوی امپریالیسم غرب می‌بینی، ولی مخرب‌تر از آن را در میهن خود "هارپ زرد" ابر قدرت شرق نمی‌بینی که چنان زلزله‌ای در ارکان اقتصاد و بازار و محصولات و تولیدات میهن‌ات مهیب‌تر و مخرب‌تر از زلزله هائیتی ایجاد کرده است!؟
برنج تو، چای تو، ابریشم تو، قالی تو، زعفران تو، چغندر تو، پنبه تو، گندم تو، بازار کفش تو، صنعت پارچه تو... حتی مبلمان و وسایل منزل تو و سرانجام نابودی تولیدات میهن تو و ماشین‌های ضد شورش! ـ هارپ زرد ـ هیچ‌کدام توجه‌ات را جلب نکرد؟! که چیزی درباره آن‌ها بنویسی؟
دوست عزیز! اربابان قدرت، یعنی همان صاحبان سلاح چند منظوره ـ هارپ ـ همین را می‌خواهند که به این بحث‌ها دامن زده شود تا مردم جهان سوم به بدبختی و عقب‌ماندگی خود بی‌توجه باشند! تا آن‌ها قدرتمندتر و جهان‌خوارتر گردند. اگر صد سال بر این طبل به خیال مبارزه با جهان‌خواران ابرقدرت بکوبید، کک‌شان هم نمی‌گزد! اختلافات ظاهری و حتی مقطعی جدی آن‌ها لازمه بقاء آن‌هاست و در مواقع لزوم قوی‌ترین و صمیمی‌ترین متحد هم می‌شوند!
متأسفانه میهن ما لااقل قریب یک قرن است که جولانگاه ابرقدرت‌های جهان‌خوار است و این اتفاق نمی‌افتاد، مگر حضور همه‌ وقت کوبندگان بر طبل "درباره هارپ" و امثالهم!